کلمه:یکی از مخاطبان محترم کلمه با ذکر خاطره ای از حضرت امام نوشت:
آن لحظه تاریخی را فراموش نمی کنم که دوربین سی ان ان، زوم کرد روی چهره و دست امام خمینی که در سن ۸۰ سالگی دنیا را مخاطب قرار میداد و در پاسخ به این سوال که اگر به قدرت برسید آیا به اسرائیل نفت خواهید فروخت؟ با چهره مصمم و دستان آرام و با صراحت گفت نه. مصاحبه تمام نشده بود که تلفن زنگ زد، استاد مصری مشهور دانشگاه نیویورک به من دانشجو (که پیش از آن هرچه در مورد امام به او میگفتم جدی نمی گرفت) پشت خط و هیجان زده: ” چقدر شجاع است، او دنیا را تکان خواهد داد، به او افتخار میکنم…”.
احساس غرور می کردم. رهبرم که قبلا در حد کاست سخنانش را پخش می کردم، اکنون با آن قدرت و حسن شهرت جهانی، دنیا را میخ کوب کرده، مخاطب فرار داده و با صلابت سخن می گوید.
به تدریج سرمایه عظیمی در حساب غرور ملی مان انباشته شد. مسولین از آن حساب چک می کشیدند، فورا “پاس” میشد و مخالفان به گوشه ای میخزیدند.
پشتوانه این حساب، وعده بهشت روی زمین و حاکمیت اخلاق، محبت و پیشرفت بود. همه با حسرت در انتطار عملکرد درخشان ما بودند. وعده ی مدینه فاضله و عدل علی (ع) و برق و آب مجانی و زمین مجانی و آموزش مجانی دادیم و وعده ی سیستمی اخلاقی تمیز و پاک، با چنان کیفیت و دقت و “افیشنسی” که ساعت سوئیس و کنترل کیفیت ژاپن از چشم می افتاد.
و به تدریج دیون بسیار هنگفتی در فصل حساب مطالبات و انتظارات ثبت گردید.
حمله صدام با عشق مردم به میهن و امام و با تلاش شبانه روزی دولتی با خلوص و اخلاق و پاکدست، یک وجب از خاکمان را نتوانست بگیرد. پشت صحنه حتما فرقه ای انحصارها – انتفال قدرت به جاهای دیگر و خشونت و انحطاط را دنبال می کردند. مطهری را لیبرال خواندند و ترور شد…..
در عین حال این جنگ اهرم نیرومندی برای توجه به دشمنی “دشمن” برای ملاحظه شرایط در اختیار قرارداد و دائم از آن حساب نیز چک کشیده شد و برای خاموش کردن مخالفان خرج شد..
الان اگر همان مصاحبه ۵۷ پخش شود دوست دارم بدانم آن استاد مصری ام چه خواهد گفت؟
آیا بر این حساب ها و دیون و چک ها منطقی هم حاکم است؟ آیا به هم مربوط اند….
آن لحظه تاریخی را فراموش نمی کنم که دوربین سی ان ان، زوم کرد روی چهره و دست امام خمینی که در سن ۸۰ سالگی دنیا را مخاطب قرار میداد و در پاسخ به این سوال که اگر به قدرت برسید آیا به اسرائیل نفت خواهید فروخت؟ با چهره مصمم و دستان آرام و با صراحت گفت نه. مصاحبه تمام نشده بود که تلفن زنگ زد، استاد مصری مشهور دانشگاه نیویورک به من دانشجو (که پیش از آن هرچه در مورد امام به او میگفتم جدی نمی گرفت) پشت خط و هیجان زده: ” چقدر شجاع است، او دنیا را تکان خواهد داد، به او افتخار میکنم…”.
احساس غرور می کردم. رهبرم که قبلا در حد کاست سخنانش را پخش می کردم، اکنون با آن قدرت و حسن شهرت جهانی، دنیا را میخ کوب کرده، مخاطب فرار داده و با صلابت سخن می گوید.
به تدریج سرمایه عظیمی در حساب غرور ملی مان انباشته شد. مسولین از آن حساب چک می کشیدند، فورا “پاس” میشد و مخالفان به گوشه ای میخزیدند.
پشتوانه این حساب، وعده بهشت روی زمین و حاکمیت اخلاق، محبت و پیشرفت بود. همه با حسرت در انتطار عملکرد درخشان ما بودند. وعده ی مدینه فاضله و عدل علی (ع) و برق و آب مجانی و زمین مجانی و آموزش مجانی دادیم و وعده ی سیستمی اخلاقی تمیز و پاک، با چنان کیفیت و دقت و “افیشنسی” که ساعت سوئیس و کنترل کیفیت ژاپن از چشم می افتاد.
و به تدریج دیون بسیار هنگفتی در فصل حساب مطالبات و انتظارات ثبت گردید.
حمله صدام با عشق مردم به میهن و امام و با تلاش شبانه روزی دولتی با خلوص و اخلاق و پاکدست، یک وجب از خاکمان را نتوانست بگیرد. پشت صحنه حتما فرقه ای انحصارها – انتفال قدرت به جاهای دیگر و خشونت و انحطاط را دنبال می کردند. مطهری را لیبرال خواندند و ترور شد…..
در عین حال این جنگ اهرم نیرومندی برای توجه به دشمنی “دشمن” برای ملاحظه شرایط در اختیار قرارداد و دائم از آن حساب نیز چک کشیده شد و برای خاموش کردن مخالفان خرج شد..
الان اگر همان مصاحبه ۵۷ پخش شود دوست دارم بدانم آن استاد مصری ام چه خواهد گفت؟
آیا بر این حساب ها و دیون و چک ها منطقی هم حاکم است؟ آیا به هم مربوط اند….
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر